Straatkinderen

Opvang straatkinderen

 

Karunalaya vangt momenteel zowel jongens als meisjes op in de opvanghuizen (shelters) van karunalaya.


Om de jongens op te sporen, gaat de staf vaak naar plaatsen in Chennai waar deze kinderen verblijven. Eerst maken ze contact met de kinderen en zorgen ervoor dat hun eerste behoeftes worden vervuld, zoals eten en drinken. Op die manier kan het kind zijn gedachten bij het gesprek houden als de staf vervolgens over Karunalaya vertelt. Ze proberen het kind zo ver te krijgen mee te gaan naar het opvanghuis. Op deze manier zijn al 419 jongens van de straat gehaald. Als de jongen niet naar het opvanghuis wil, blijven de medewerkers van Karunalaya hem regelmatig bezoeken. Als het nodig is, lossen ze eventuele problemen op, zoals het kind naar het ziekenhuis brengen als het ziek is. Elke vier maanden gaat een aantal mensen van de staf de straat op om de kinderen medisch te onderzoeken.

                  

In het opvanghuis probeert men erachter te komen waar de ouders van het kind verblijven en waarom het kind niet bij hen is. Als het mogelijk is, neemt men contact op met de familie. Door middel van counseling probeert de staf de situatie dusdanig te beïnvloeden dat het kind terug kan naar zijn familie. Als het counselen succesvol is, wordt het kind naar het gezin terug gebracht. Om er zeker van te zijn dat het goed blijft gaan met het gezin, is er nazorg. In het eerste jaar is er, indien mogelijk, elke drie maanden telefonisch contact. Ook worden er brieven uitgewisseld. Na het eerste jaar, blijft Karunalaya de ontwikkeling van het kind volgen, maar minder intensief. De afspraak wordt gemaakt dat de ouders contact opnemen met Karunalaya als het kind wederom weg loopt.

Karunalaya heeft contacten met de politie. Al de medewerkers hebben een identiteitskaart, verschaft door de politie, zodat ze makkelijk kunnen aantonen dat ze met straatkinderen werken. Ze bespreken met de politie ook de manier waarop die met de kinderen omgaat. Regelmatig jaagt de politie straatkinderen op, door bijvoorbeeld met stokken te slaan.

Als één van de stafleden naar een dorp gaat om een jongen naar huis te brengen, probeert hij ook bewustwording te creëren onder de plaatselijke bevolking. Pamfletten worden verspreid om te voorkomen dat kinderen weglopen naar de stad. Hij praat met de mensen om hen te vertellen over het zware leven van straatkinderen in Chennai.

Opvanghuis

De kinderen die niet terug kunnen naar hun ouders, verblijven in het opvanghuis. Er verblijven tussen de 40 en 60 jongens. Het opvanghuis biedt ze een plek om te eten en slapen. Daarnaast is er de mogelijkheid lessen te volgen. Er zijn altijd stafleden aanwezig om voor te zorgen en ze te begeleiden.

Meisjes worden ook opgevangen door Karunalaya, in een apart opvanghuis (shelter) De meisjes die daar nu verblijven (ongeveer 30) zijn niet weggelopen van huis. Deze meisjes verblijven met toestemming van de ouders, tijdelijk bij Karunalaya. Reden hiervoor is vaak dat het leven op straat voor meisjes vaak gevaarlijk is. Karunalaya motiveert de ouders hun kinderen een veilig onderkomen te bieden. De meisjes kunnen dan opgevangen worden in het opvanhuis, en in de wijk waar de ouders wonen wordt gewerkt aan bewustwording. Dit doen de social workers door voorlichting te geven over de gevaren van de straat, aidspreventie, maar ook helpen vrouwen zich te verenigen om zo beter in staat te zijn voor hun gezin te zorgen.

Karunalaya maakt het mogelijk dat de kinderen naar school gaan. Ze verschaffen materialen (pennen, schriften, schooltassen enz.) en (verplichte) schooluniformen. De kinderen die niet naar school gaan, omdat ze (nog) niet gewend zijn aan de structuur en regels die er op school gelden, krijgen les in het opvanghuis. Dit wordt pre-school of non-formal school genoemd. Hier kunnen ze ook gewend raken aan structuur en regels, onder andere door middel van educatieve spelletjes. Daarnaast leren ze Tamil (de taal die in Chennai wordt gesproken) lezen en schrijven en kleding naaien. Vijftien jongens hebben hun rijbewijs kunnen halen.

Sommige kinderen kiezen ervoor om niet naar school te gaan, omdat ze liever op straat blijven overdag. Toch krijgen ze de mogelijkheid in het opvanghuis te verblijven. Bovendien zijn er kinderen die er tijdelijk wonen, omdat ze uiteindelijk weer bij hun familie gaan wonen. De medewerkers zijn continu bezig met het aanleren van sociale vaardigheden, zoals het helpen van anderen en praktische vaardigheden, zoals persoonlijke hygiene en het wassen van kleren.